พื้นที่การเรียนรู้ : ไม่ใช่ขนาด อาณาบริเวณ ท้องที่ หรือ เนื้อที่ในเชิงกายาภาพ สิ่งที่เป็นหัวใจคือการได้เรียนรู้อะไร จากเหตุการณ์และช่วงเวลา ‘ศูนย์การเรียนไร่ส้มวิทยา’ ต.แม่ข่า อ.ฝาง จ.เชียงใหม่ ไม่ได้เป็นเพียงห้องเรียน ของเด็กๆเท่านั้น
ในความเป็นมนุษย์ชีวิตหนึ่ง ในความเป็นเด็กคนหนึ่ง ที่อาจเป็นผู้เปลี่ยนแปลงโลกได้ในอนาคต เขาควรได้รับความเท่าเทียมกับเด็กคนอื่นในโลกใบนี้ไม่ใช่หรือในชีวิตเราปัจจุบัน เราพบเห็นผู้คนมากมายหลายอาชีพและหลายชนชาติยกตัวอย่างในภาคการเกษตรของประเทศไทย
ความสงบจากภายในและการให้คุณค่าแก่สิ่งรอบกายเป็นสิ่งที่สำคัญของการเรียนรู้ ในโลกปัจจุบันที่มีแต่ความวุ่นวายแข่งขันแย่งชิงสภาพแวดล้อมที่ทำให้ทุกคนต้องเร่งรีบอยู่ตลอดเวลากำลังสร้างคนรุ่นใหม่ที่ในรูปแบบใดได้บ้าง เด็กรุ่นใหม่จะให้ความสำคัญกับธรรมชาติรอบกายในมุมมองใด และการศึกษาในปัจจุบันนำเราสู่หนใด?
เด็กๆ กว่า 130 คน ในศูนย์การเรียนไร่ส้มวิทยา ตำบลแม่ข่า อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ล้วนเป็นชนชาติพันธุ์ เป็นลูกหลานของแรงงานในสวนส้มนับพันไร่ โรงเรียนเล็กๆ แห่งนี้ก่อตั้งราว 3 ปีแล้ว โดยมี โอ๊ต-วีระ อยู่รัมย์ ผู้อำนวยการศูนย์การเรียนไร่ส้มวิทยาและมูลนิธิกระจกเงาเชียงราย เป็นหนึ่งในผู้อยู่เบื้องหลังสถานที่แห่งนี้
