ตลอดระยะเวลา 4 เดือนที่อาดีบได้มาฝึกปฏิบัติงานที่ศูนย์การเรียนไร่ส้มวิทยา ช่วงเวลานี้ทำให้อาดีบได้เรียนรู้หลายอย่างที่ไม่เคยเจอในตำรา ในแต่ละวัน อาดีบได้ใช้เวลาอยู่กับเด็ก ๆ ทั้งในห้องเรียนและในกิจกรรมต่าง ๆ ได้ช่วยสอน ได้สังเกต และได้เรียนรู้ไปพร้อมกับพวกเขา สิ่งที่อาดีบค่อย ๆ เข้าใจคือ เด็กแต่ละคนมีจังหวะการเรียนรู้ของตัวเอง มีวิธีคิดและการมองโลกในแบบของเขา บางครั้งสิ่งสำคัญของการเป็นครูจึงไม่ใช่การพยายามสอนให้เด็กเข้าใจทุกอย่างให้เร็วที่สุด แต่คือการค่อย ๆ ทำความเข้าใจว่าเขากำลังคิดอะไร และเราจะเดินไปกับการเรียนรู้ของเขาอย่างไร

การได้ใช้เวลาอยู่กับเด็ก ๆ ทำให้อาดีบได้เห็นความเรียบง่ายบางอย่างที่มีคุณค่า เด็กหลายคนมีความเป็นธรรมชาติ ซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตัวเอง และรู้จักแบ่งปันกันตามแบบของเด็ก เรื่องเล็ก ๆ เหล่านี้ทำให้อาดีบได้ทบทวนตัวเองอยู่เสมอ ว่าบางครั้งบทเรียนสำคัญอาจไม่ได้เกิดจากสิ่งที่เราสอน แต่อาจเกิดจากสิ่งที่เราได้เรียนรู้จากผู้คนรอบตัวเมื่อมองย้อนกลับไป อาดีบรู้สึกว่าช่วงเวลา 4 เดือนนี้ทำให้ตัวเองเติบโตขึ้นอย่างเงียบ ๆ ไม่ใช่เพียงในทักษะการทำงาน แต่ในวิธีมองผู้คนและสังคม อาดีบเริ่มเข้าใจว่าการทำงานกับผู้คนไม่ใช่แค่การมีความรู้ แต่ต้องมีความเข้าใจ ความอดทน และการเปิดใจเรียนรู้จากชีวิตจริงอาดีบมองว่า ศูนย์การเรียนไร่ส้มวิทยาจึงไม่ใช่เพียงสถานที่ฝึกงาน แต่เป็นพื้นที่หนึ่งของการเรียนรู้ ที่ทำให้อาดีบได้มองโลกกว้างขึ้น เข้าใจผู้คนมากขึ้น และเติบโตขึ้นจากประสบการณ์จริงในแบบที่หนังสือ หรือตำราเรียนไม่สามารถให้ได้

ครูอาดีบที่ไม่ค่อยใจดีสักเท่าไหร่ 🙂

นางสาวอาดีบะห์ สาเม๊าะ

คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สาขาพัฒนาสังคม

มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี

ฝึกงานฝ่ายการศึกษา ระหว่างวันที่ 03 พฤศจิกายน 2568 ถึง 23 กุมภาพันธ์ 2569